Comentarios en Marx, o informacionalismo e a devolución

Por: nes

nes — Fri, 30 Nov 2001 00:00:00 +0000

Ola rapaces!

É curioso cómo o que di Khun se parece moito ó discurso de Marx, verdade “eu”? Kuhn explica que a ciencia “normal” é capaz de integrar no seu interior pequenas “anomalías”… ata que son tales as contradiccións que se da un salto cualitativo e emerxe un novo paradigma. Asimilándoo ó discurso marxista: conflito entre as forzas de produción (os científicos) VS as relacións de produción existentes (as teorías científicas válidas nun momento dado).

En canto ó que decides do benestar… sí existen cuotas maiores de benestar… mais aínda non se extenderon a todos. Éste é o problema. E seguimos atados a unha sociedade mooi industrial, claro.

Polo de agora teño 2 camiños a investigar. Dous camiños que poden resultar decisivos para liberarnos das relacións industriais e hiper-consumistas:

– enerxía 2.0, ou cómo podería ser un mundo coa xeración, distribución e consumo de enerxía individualizado. Técnicamente viable? Sí. Económicamente viable? Sí. Socialmente viable? Sí! Pero… ocorrerá?

– Medios de produción “de cousas” individualizados, ou cómo pode ser un mundo onde a produción tamén sexa individualizada (non vos perdades esta presentación… maravillosa… en canto esté o video subido postéoo). Da para pensar bastante … x ex, a min logo de vela, paréceme curioso cómo os plásticos e materiais sintéticos, uns clásicos da sociedade de consumo, poden asimesmo acabar con ela: cómo poden impulsar a volta a unha sociedade da reciclaxe.

Para min, ése é o horizonte: dotar de liberdade a cada individuo, empoderar que diría a xente do mundo da cooperación, construir redes distribuidas en tódolos ámbitos.

E mentres discutimos esto e o impulsamos… compartamos un café, claro! :D

Por: Eva

Eva — Mon, 30 Nov 2009 00:00:00 +0000

Menudo xeito de homenaxeas as Letras Galegas e ao Día de Internet… Eu estou de acordo con “Eu”, é verdade que esta nova forma de producción é contraria o industrialismo pero tamén é verdade que despois desa primera revolución industrias se sucederon dúas máis, a última (na que estamos) é a revolución tecnolóxica ou da intelixencia, é consisten precisamente en iso: trallabores (¿artesans?) altamente cualificados onde a creatividade é unha plusvalía, aillados dos entornos de traballo (mostra de cómo están os movimentos sindicais) … Daría para todo un tratado. Sígue animándote que os demáis ímos seguindote..
E eu tamén vou a por un café :)

Por: eu

eu — Fri, 30 Nov 2007 00:00:00 +0000

JEJEJE… Un filósofo da ciencia moi curioso (Kuhn) ao que Castells cita cando fala dos paradigmas, falou da estructura das revolucións científicas e dos saltos cualitativos que se producen no coñecemento (na “ciencia” no seu sentido máis amplo) e analiza como existen períodos nos que non todo vai a un tempo, nos que determinados elementos sirven de detonantes para quebrar unha etapa de ciencia “normal” e provocar unha revolución de coñecemento.

Digo isto porque ao baixar do nível conceptual á realidade atopo algunhas inquedanzas. Eu non estou de todo seguro de que o Informacionalismo incremente o benestar, acepto que incremente a productividade, pero precisamente ao sermos incapaces de escapar das relacións sociais industriais (seguemos a ter propietarios dos medios de producción, seguemos a ter relacións de poder desiguais, e, sobre todo, seguemos a lidiar co fetichismo da mercadoría) temos un grave lastre. Coido que o paradigma informacional trae a potencia para mudar estas relacións sociais, sobre todo porque a materia prima de este paradigma (coñecemento e información) escapa á materialidade. Mais aínda non somos quén de conseguir superar os esquemas industriais… e, peor aínda, cada vez máis fáltannos actores para mediar… máis individualismo que, lamentabelmente, quebra a posibilidade de acción, de cambio….

Vou por un café! Meu deus!!